Otlar, quru meyvələr, ət yaxud da balıq və digər yerli məhsullarla qarışdırılmış düyüdən hazırlanan plov heç vaxt cansıxıcı ola bilməyən bir yeməkdir!  Plovun müxtəlif növləri var və o hər hansı bir milli bayramda həmişə süfrədə olur.  Ən populyar növlərdən bəziləri "fişincan" (nar və qoz sousundakı çəkilmiş ət ilə), "şirin" (kişmiş və qurudulmuş ərik ilə) və yağlı lavaş çörəyi qatlarına bürünmüş "şah"dır.

Qutablar ət, ispanaq, pendir və ya balqabaq kimi fərqli dolğularla doldurulmuş və "sac" adlı dəmir diskdə bişirilən bir növ “pancake”dir.  Bakıda və Abşeron bölgəsində qutablar az miqdarda əridilmiş kərə yağı ilə yağlanır, qatıq və narla verilir.  Qutablara ayrıca olaraq sumaq da vurula bilər. Onları boru kimi büküb, əl ilə yeyirlər. Azərbaycanlılar tez-tez qutabları ayran - duz və otlarla qarışdırılmış soyuq bir qatıq içkisi ilə verirlər.

Çörəyə qarşı olan dərin hörmətimiz, səmimi və ürəkdəndir: ona and içirik və heç vaxt çölə atmırıq.  Ölkədə müxtəlif çörəklər bişirilir, ən məşhurları "təndir" və "lavaşdır".  "Təndir" yumurta sarısı ilə yağlanaraq gil sobada bişirildiyi halda, "lavaş" gofret kimi incə olur və "sacda" bişirilir.

Şəkinin məşhur bu yeməyi, şəhərin işçi sinfi üçün, doyumlu olan quzu əti yeməyi kimi hazırlanmağa başlamışdır. İndi ölkə daxilində də məşhurdur, amma, buna baxmayaraq, ən orijinal piti qabı üçün mütləq Şəkiyə getməlisiniz. Noxud, şabalıd, zəfəran və yerli ədviyyatlar, yeməyə ləzzətlər qatır, lakin əsas element pitinin bişirildiyi və verildiyi saxsı qablarda olur.  Üstəlik, bu, əslində bir qabda iki yeməkdir: əvvəlcə bulyonu ayrı bir qaba töküb şorba kimi həzz alırsınız, sonra qalan hissəni əsas yemək kimi yeyirsiniz!